დღეს აქ მოთოვა. ვიტყუები კარგად ყოფნას და კიდევ თქვენს ყველა საიდუმლოს დღემდე ვინახავ, ოკეანეების ხელა სიჩუმით. წერილი მოგწერეთ, ორივეს. სიგარეტის კოლოფში ჩავდე და პარკში სკამზე დავტოვე. ზუსტად ვიცი, დილამდე თოვლი გადაფარავს და თქვენ არ დაგბრალდებათ წაუკითხავობა.
მე დავიჯერებ.
სულ სხვა მხარეს გაფრინდნენ ცალხაზიანი წეროები.
სულ სხვა მეგობრები ეძადნენ ფანჯარაში სულ სხვა ხუჭუჭა გოგოს.
საყელოს ვიწევ და ვიმალები, ვითომ მეძებეთ და ვერ მიპოვეთ, - რომ ვიმალები იმიტომ და არა იმიტომ, რომ სულაც არ მეძებეთ। ;(
მეტირება თქვენი უემოციობის გამო. არ შეიძლება ასე. მართლა-მართლა არ შეიძლება!...