წერილი N1

    დღეს თმაზე ხელის გადასმასავით მომენატრე, ამ დროს ძალიან კეთილი გავხდი, მაგრამ მალევე გადამენატრე. - ხელები გამიცივდა.
   მივხვდი, ვერ ვიცვლები.
   მერე დედას დავურეკე, უცნაურად თბილად მელაპარაკა, ალბათ პურის ნაჭერი ჰქონდა ხელში.
   რა სასაცილო ხელობა მაქვს, მგონი ხელობა ჰქვია მაგას: დათოვლილ ანტენებს დავათრევ. ორი ზომით დიდ ბათინკებს ვაბაკუნებ შენს სახურავზე.
   შენ ამ დროს გძინავს.
   მე ვარ მეზღაპრე. Сემს დამტვრეულ თოჯინებს ყინულის ეტლით შენი სიზმრებისკენ მივახრიგინებ. მე გავხდი მეზღაპრე, როცა გავბოროტდი, როცა გაჭრილი ხელიდან სისხლის ნაცვლად კენჭები გადმომცვივდა.
   და სულ წარსულის ილუზიებია ჩემი ზღაპრები.
   შენ როგორ ხარ?
   დამირეკე, როგორც კი წერტილთან მიხვალ