არ უთქვამს, დაიძინეო.
დროდადრო თმაზე ხელს დამისვამდა.
ყველაფერი იცოდა.
მეც ვიცოდი, ოღონდ იმისგან, რაც მოხდა.
მან - მანამდე.
ჩრდილებმა გადაიფრინეს კედელზე, ხელების.
ერთი გამხდარი ფრთა მისი ხელის,
მეორე - პატარა. ჩემი.
მერე მუსიკა არ მომეწონა.
სადღაც სველ ძაღლყურძენებზე გადაიარეს შიშველი ფეხებით ქალებმა.
ხმამაღლა იცინოდნენ.
გული ამერია.
ვიგრძენი, რომ ხელით დამიკავა შუბლი.
არ დამინახავს.
არც მას.
მერე შუქნიშნები.
აღმართი.
კიბე.
საპნით მოვაშორე მისი სუნი ხელებს, სიზმარში რომ არ ჩამეთრია.
როგორ ვინანე, რომ აღარ.
არასდროს დავტოვებ!
No comments:
Post a Comment