არცერთი სახლი არაა სანდო. ყველა კარის ღრიჭოში შეიძლება შემოძვრეს შიში.
შენ კი აქ დარჩი.
და ახლაც, როცა მოვდივარ, უნდა მიცნო, რომ მექნება ჯიბეში პური, - შენთვის. და წყალი თვალებში, - თევზებისთვის. და მექნება მიწა, რომ აღმოსავლეთის სიკაშკაშისგან თვალები დავიჩრდილო. გადავიფარებ.
და მე მოგიყვები, როგორო ცხოვრობენ სხვები. როგორ ვცხოვრობ მე მათი ფანჯრებიდან, როგორ ჩანს, რადგან დანარჩენს აღარ აქვს მნიშვნელობა.
No comments:
Post a Comment